"ლარსის ხაფანგი“, „ერევნული სენი“, „მოსკოვის დროით“... ეს სიმბოლური სათაურები თანამედროვე სომეხი მწერლის ლუსინე ხარატიანის პროზაული კრებულიდან თითქმის ზუს- ტად გამოხატავს მწერლის შემოქმედების ორიენტირებს _ ადამიანთა ქცევებზე, ტრადიციებზე, კოლექტიურ ტრავმებსა და ყოველდღიურ სოციალურ რეალიებზე დაკვირვებას და მხატვრულ ლიტერატურად გარდასახვას. ანთროპოლოგის სიზუსტითა და ემოციური სიღრმით, ავტო- რი გვთავაზობს პორტრეტებს ადამიანებისა, რომლებიც მი- გრაციასა და ადგილობრივ კონფლიქტებს შორის თავიანთ იდენტობასა და თავშესაფარს ეძებენ. „ლარსის ხაფანგით“ თანამედროვე ქართველი მკითხველი გაეცნობა ძლიერ, მახვილ და დროულ განაცხადს თანამე- დროვე სამხრეთ კავკასიის ტრავმებსა და იმედებზე და კიდევ უფრო ღრმად დაინახავს ორ მეზობელ და მეგობარ ერს შორის არსებულ საერთო ფესვებს, წარსულსა და ერთობას."