აირა ლევინსონს ია-ვარდით მოფენილი ცხოვრება არ ჰქონდა, მაგრამ... მაინც ბედნიერი იყო, რადგან თავდავიწყებით უყვარდა თავისი მეუღლე რუთი. ამიტომ სიკვდილ-სიცოცხლის გასაყარზე მოხუცი იხსენებს მასთან ერთად გავლილ ცხოვრების გრძელ გზას, რომელმაც უდიდესი სიხარული მოუტანა. თითქოს რა კავშირი უნდა ჰქონდეს რუთისა და აირას ცხოვრებას ერთი სტუდენტი გოგონასა და კოვბოის სიყვარულთან, მათ ხომ ათწლეულები ყოფს ერთმანეთისგან – სხვა დროება მოვიდა, ახალგაზრდებს სხვა ღირებულებები აქვთ ,სხვა ცხოვრების წესი... მაგრამ ერთ დღესაც ორი წყვილის ცხოვრება უცნაურად გადაკვეთს ერთმანეთს... „ნიკოლას სპარქსმა კარგად იცის, როგორ უნდა მკითხველის გულის სიმების ახმიანება... მისთვის ჩვეული სინაზით აღგვიწერს მთავარი გმირების თავგადასავალს, მათ ხვედრს და კიდევ ერთხელ გვარწმუნებს, რომ ჭეშმარიტ სიყვარულს დრო ვერაფერს აკლებს“.