"იყო ერთი პროვინციული ქალაქი და ამ ქალაქს ჩვეულებრივი სახელი – თელავი _ ერქვა. მაგრამ არ ერქვათ ჩვეულებრივი სახელები ამ ქალაქის მცხოვრებლებს. და ამ უცნაურსახელიანი პერსონაჟების ჩვეულებრივ ქალაქში ხდებოდა ამბები საოცარი... ეს ”სიბრძნე სიცრუისა“ ამბავია შვიდ ნოტზე და მას თვით ნოტი გვიამბობს და სწორედ ისაა დანარჩენ დო-რე-მი-ფა-სოლ-ლა-სისთან დამაკავშირებელი ხაზი. მაგრამ ეს არ არის მუსიკალური ”სიბრძნე სიცრუისა“, ეს ადამიანთა ცხოვრებაა საფეხურებად, ტერციებად, ხან აღმავალ და ხანაც დაღმავალ ოქტავებად. ...და იყავი თუნდაც ნოტისსახელიანი, თუ ცხოვრობ პროვინციულ ქალაქში, თუ ადამიანი ხარ, ვერსად გაექცევი ვერც ამ ქალაქს, ვერც საკუთარ თავს და ვერც ადამიანურ ვნებებს, სახელად ხან სისუსტე და უმწეობა, ხან შური და ღალატი, ხანაც სიკეთე, გულისხმიერება და ერთგულება რომ ჰქვია... და ეს წიგნი ამაზე(ცა)ა!"