უზრუნველი ცხოვრება, გულისხმიერი ქმარი, საამაყო შვილები... სხვა რა სჭირდება ქალს ბედნიერებისა და კმაყოფილებისთვის? ჯოან სკუდამო - რისთვის ეს მოცემულობაა (მხოლოდ!) მისაღები და ამის იქით ალბათო - ბებსა და ვარაუდებს, შესაძლებლობებსა და სურვილებს, მისწრაფებებსა და ვნებებს არ განიხილავს, არც კი გაიფიქრებს, რომ საკუთარი ხელითა და სურვილით შექმნილის იქითაც არსებობს ცხოვრება, არასოდეს მიუშვებს გრძნობებს ნებაზე, არც კი დაუშვებს, რომ... მოკლედ, ჯოანი ეჭვს მანამ გააქრობს, სანამ მის გაცნობიერებას მოასწრებს. და ერთ დღესაც თუ დაიკარგე, ჯოან სკუდამორიც რომ იყო, რა უნდა გააკეთო... საკუთარ თავზე ფიქრის გარდა? და რა შეიძლება დაასკვნა ისეთი, რაც მანამდე არ იცოდი? აგათა კრისტის ” გაზაფხულზე დაკარგული “ თვითკმაყოფილი ქალის ფსიქო - ლოგიურ პორტრეტს გვიხატავს. ქალს გაუთვალისწინებელი ” დაკარგვა “ დაფიქრებას აიძულებს და აღმოჩენამდეც კი მიიყვანს, მაგრამ... და იქნებ ზოგჯერ ადამიანის გაცნობიერებული არჩევანია, არ გაუსწოროს თვალი სიმართლეს და იყოს მუდმივად... ” დაკარგული“?

გადახედე წიგნს